Rubin 714p

Fotografie:

Rubin 714p Rubin 714p

Opis:

Kolorowy telewizor lampowo-tranzystorowy standardu SECAM produkowany w Polsce na licencji radzieckiej. Ostatni, a za razem najpopularniejszy, z montowanych w WZT Rubinów serii 700. Większość elementów była importowana z ZSRR. Na tle pierwowzoru polskie Rubiny odznaczały się pozytywnie wysoką jakością wykonania i estetyczną obudową z politurą na wysoki połysk. Dziś telewizor bez mała legendarny, stał się jednym z najbardziej charakterystycznych produktów z czasów PRL. W stosunku do poprzedników miał większy ekran o przekątnej 61 cm (24") oraz unowocześniony, mniej awaryjny układ elektroniczny. Zastosowano kineskop typu delta o kącie odchylania 90°, który w latach osiemdziesiątych był już przeżytkiem. W odróżnieniu od krajowych telewizorów z tego okresu, Rubin 714 posiadał oddzielne, strojone ręcznie (bez programatora), głowice dla zakresu VHF i UHF. Jedną z zalet Rubina był bardzo dobrej jakości dźwięk, psuty nieco niestety przez rezonującą blachę tylnej obudowy. Zasłynął on jednak przede wszystkim ze swoich wad, takich jak: Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych w Polsce upowszechniły się zachodniej produkcji magnetowidy i mikrokomputery pracujące w systemie PAL. Ostatecznie Telewizja Polska także przeszła na nadawanie w systemie PAL. W owym czasie produkowano specjalne moduły dekodrów PAL, które po zamontowaniu w Rubinie pozwalały na odbiór kolorowej telewizji w tym systemie. W większości zachowanych do dziś egzemplarzy taka płytka się znajduje. Jeżeli jednak jej nie ma, współczesną telewizję można na Rubinie oglądać jedynie jako czarno-białą.

Lampy:

6P14P; 6Ż52P; 3x 6F12P; 6F1P; 6P45S; kineskop 61ŁK3C

Ważniejsze półprzewodniki:

Schemat:

Producent:

Warszawskie Zakłady Telewizyjne Unitra-Polkolor

Lata produkcji:

~1977-1982

Cena:

22000 zł w ulotce "Telewizor dla ciebie" z 1977 r.
22000 zł w katalogu z 1979 r.