Strona główna
Historia
Telewizja w Polsce
Zasada działania telewizji
Telewizja mechaniczna
Co zrobić ze starym telewizorem?
Schematy
Katalog telewizorów
O mnie
Linki

Galeria - polskie telewizory lampowo-tranzystorowe


Najważniejszą część kolekcji stanowią odbiorniki produkcji polskiej, które w mniejszym lub większym stopniu zostały oparte o technikę lamp elektronowych. W połowie lat siedemdziesiątych, obok telewizorów lampowych, zaczęły powstawać nowoczesne odbiorniki z dużą liczbą elementów półprzewodnikowych. Oprócz diod i tranzystorów pojawiły się dwa pierwsze układy scalone: UL1241 w bloku p.cz. i stabilizator UL1550. Ze względu na mniejszą liczbę lamp było możliwe umieszczenie prawie wszystkich części na jednej, dużej płycie drukowanej. Trzeba zaznaczyć, że montowane na laminacie podstawki lampowe, w przeciwieństwie do przeznaczonych do tradycyjnego montażu przestrzennego, były miernej jakości i często ulegały wypaleniu. Zintegrowana głowica tranzystorowa umożliwiała odbiór I, II, III, IV i V pasma telewizji. Ponieważ była ona przestrajana napięciem, można było zrealizować prosty programator oparty o potencjometry wieloobrotowe i przełączniki Isostat. Rozwiązanie to nazywane było wówczas "pamięcią elektroniczną". Przykładami powyżej opisanych konstrukcji są telewizory Libra, Antares, Neptun 427.

W połowie lat osiemdziesiątych pod marką Unitra produkowano już telewizory w pełni tranzystorowe. Zawierały one dużą liczbę obwodów scalonych. W celu ułatwienia napraw, układ zmontowany był z małych, łatwych w wymianie modułów, które wsuwało się w umieszczoną poziomo płytę główną. Z tego okresu pochodzi, zaprezentowany niżej, kończący epokę telewizorów lampowych Neptun 432, w którym oprócz sześciu układów scalonych i licznych tranzystorów zastosowano dwie lampy elektronowe.



←  Poprzednia galeria Następna galeria  →